Łucznictwo Tarczowe
Łucznictwo tarczowe - jedna z najbardziej licznie uprawianych dyscyplin łuczniczych, obejmująca strzelanie z określonych odległości do celów w postaci tarcz z punktowanymi polami od 0 do 10 punktów.
Poszczególne konkurencje (różniące się odległościami na jakich się strzela, liczbą serii i czasem na wystrzelenie strzał w serii oraz liczbą strzał w serii), zależą od miejsca rozgrywania zawodów (hala to 18 m lub letnie tory otwarte od 30 do 90m), wieku i płci zawodników oraz typu łuków (łuki klasyczne i bloczkowe).
Poszczególne konkurencje różnią się także od siebie wielkością tarcz i znajdujących się na nich pół punktowych.
Tarczowe łucznictwo klasyczne rozgrywane na torach otwartych na dystansie 70m jako jedyne jest dyscypliną olimpijską.
FITA jako międzynarodowa organizacja zrzeszająca krajowe związki i organizacje łucznictwa sportowego, definiuje konkurencje i wszelkie obowiązujące zasady stosowane podczas łuczniczych zawodów sportowych.
zobacz więcej
Autor definicji:
hungry4sport
